De afwezigheid van een duidelijke handvoorkeur bij leerlingen van zes en zeven jaar hangt niet samen met taalproblemen of geletterdheid. Lateralisatie van de hersenen – verschillen in specialisatie van beide hersenhelften – is een complex en overwegend genetisch bepaald proces, dat zich grotendeels los van handvoorkeur ontwikkelt. Er is geen bewijs dat lateralisatieoefeningen bijdragen aan het versterken van de handvoorkeur of aan het lateraliseren van de hersenen.
Universitaire studenten kunnen verschillende hulpbronnen inzetten om hun welzijn te verbeteren. De voornaamste zijn professionele, sociale en technologische ondersteuning, en een gezonde levensstijl. Deze hulpbronnen zorgen onder andere voor meer veerkracht. Studenten leren ook beter omgaan met problemen en ze ervaren minder stress, angst en depressie. Studenten zoeken echter nauwelijks hulp of doen dat te laat. Zij geloven niet dat het helpt, staan er negatief tegenover vanwege prestatiedruk en stigmatisering of zijn bang voor negatieve gevolgen voor hun studieresultaten.
In semantisch of metaconceptueel grammaticaonderwijs leren leerlingen hoe zinnen zijn opgebouwd en waarom dat zo is. Deze aanpak heeft een positief effect op zinsontleding en het taalbewustzijn van onder meer vwo-3-leerlingen en brugklassers. Leerlingen die volgens deze benadering les krijgen, hebben meer begrip van grammaticale zinsconstructies dan leerlingen die traditionele grammaticalessen volgen. Of deze positieve uitkomsten ook voor het primair onderwijs gelden, is niet bekend. Daar is geen onderzoek naar gedaan.
Om leerlingen goed te ondersteunen in hun leerproces en om een veilig klas- en schoolklimaat te creëren, moet een docent in staat zijn tot goed pedagogisch handelen. Om dat handelen te meten en te evalueren, kunnen docenten verschillende instrumenten gebruiken. De belangrijkste zijn zelfrapportages en observaties. Daarmee kunnen docenten inzicht krijgen in onder meer opvattingen over lesgeven en leren, keuzes voor instructie, klassenmanagement, leerlingbetrokkenheid en wijze van communiceren.
De effectiviteit van remedial teaching hangt vooral af van de kwaliteit van de extra ondersteuning en instructie. Een leerkracht die gekwalificeerd is voor remedial teaching behaalt de hoogste resultaten. Scholen kunnen remedial teaching het beste inzetten door regelmatig korte sessies aan te bieden. Ook is het belangrijk dat leerlingen al op jonge leeftijd met remedial teaching starten, want vroege signalering van een leerachterstand kan problemen op langere termijn voorkomen. Remedial teaching heeft meer en sneller effect op lezen en schrijven dan op rekenen. Het maakt niet veel verschil of de ondersteuning een-op-een plaatsvindt of in een kleine groep.
Studenten die schrijfcursussen hebben gevolgd, scoren beter op kritisch denkvermogen dan voor de cursus. Ze doen het ook beter dan studenten die geen schrijfcursussen volgden. Vooral de combinatie van onderwijs in schrijven én kritisch denken blijkt effectief om het kritisch vermogen te stimuleren. Docenten kunnen hier kritisch denken expliciet onderwijzen of aan bod laten komen via dialogen en discussies tussen en met studenten.
Sense-of-belonging gaat om een gevoel van verbinding met de universitaire opleiding, docenten en medestudenten. Er is een relatie tussen dit gevoel en studentenwelzijn en studiesucces. Beperkt onderzoek geeft aanwijzingen dat je sense-of-belonging op verschillende manieren kunt versterken. Vooral activerende en verbindende didactiek en extra-curriculaire activiteiten blijken effectief. Deze elementen dragen ook bij aan een groter studiesucces.
Het aantal uren onderwijs in een schooljaar hangt in het voortgezet onderwijs licht samen met positieve leerprestaties. Dat geldt vooral voor instructietijd en uren binnen het reguliere curriculum. De lesweek onbeperkt uitbreiden is niet zinvol; tot ongeveer vier uur per week is er sprake van meeropbrengsten. Ook andere factoren spelen een rol in de relatie tussen onderwijstijd en leerprestaties, zoals de kwaliteit van de lessen en van de school, en de middelen die een school tot zijn beschikking heeft.
Sommige studies naar door scholen georganiseerde lunches tonen positieve effecten op leerresultaten; andere studies vinden geen effect. Positieve veranderingen in gedrag en cognitieve vaardigheden worden wel genoemd als mogelijke effecten van voedselprogramma’s, maar daar is geen bewijs voor. Het is dus onduidelijk of een door de school verzorgde lunch een positief effect heeft op leerprestaties, gedrag of cognitieve vaardigheden van leerlingen die anders niet lunchen.
Voor een succesvolle overgang van speciaal naar regulier onderwijs is motivatie van de leerling om terug te willen stromen een belangrijke factor. Verder is een geslaagde plaatsing afhankelijk van de ondersteuningsbehoeften en de leeftijd van de leerling. Ook ouderbetrokkenheid en een positieve, realistische houding van ouders spelen een rol. Daarnaast bevorderen een inclusieve schoolcultuur, een open en veilig klasklimaat, en een positieve houding van de leerkracht plaatsing van een leerling in het (speciaal) basisonderwijs.