Er zijn diverse praktijkvoorbeelden van dit soort interventies. Daaruit komen een aantal vermoedelijk werkzame elementen voort. Zo kan aandacht voor sociale en academische binding en goede aansluiting tussen studenten en begeleiders helpen het aantal langstudeerders te verminderen. Dat geldt ook voor studenten het gevoel geven dat ze ertoe doen, en deelname aan activiteiten verplichten.
Een verhoogd gebruik van cannabis, pepmiddelen en medicatie zonder doktersrecept, hangt licht samen met psychische klachten als somberheid en angst, en met concentratie- en slaapproblemen. Of middelengebruik onder studenten in het hoger onderwijs een direct negatief effect heeft op hun welzijn is niet te zeggen. Er kan ook sprake zijn van een verband in tegengestelde richting: studenten met psychische klachten en minder zelfvertrouwen hebben een hoger risico op middelengebruik.
Een wisselende groepssamenstelling stimuleert een samenwerkingscultuur en biedt studenten kansen om relaties op te bouwen met verschillende medestudenten. Belangrijk hiervoor zijn een gevoel van sociale veiligheid en verbondenheid. Daarbij spelen de cultuur van de school en de kwaliteit van de relaties tussen studenten onderling en met docenten een rol. Ook de mate van ondersteuning die studenten krijgen is van belang. Er is geen onderzoek bekend over het effect van wisselende groepssamenstellingen op de sociale veiligheid in mbo-klassen.
Basisschoolleerlingen die een aantal jaren achtereen les krijgen van dezelfde leerkracht hebben daar profijt van. Het komt de leerprestaties en de relatie tussen leerling, leerkracht en ouders ten goede. Nadelen treden op als er een slechte match is in die relaties. Hoewel er geen specifiek onderzoek gedaan is naar hoe dit zit bij kleuters, valt er vanuit te gaan dat voor hen dezelfde uitkomsten gelden.
Docent-studentrelaties hangen samen met de sense-of-belonging van studenten. Belangrijk voor de kwaliteit van de relatie is dat docenten en studenten elkaar persoonlijk kennen en vertrouwen, en dat er sprake is van oprechte communicatie. Andere kwaliteitsaspecten zijn ondersteuning van het leerproces van studenten, en respect en gelijkwaardigheid. Veel interventies die de sense-of-belonging bevorderen, kunnen docenten op les- of individueel niveau toepassen en zijn daarom geschikt in de context van flexibilisering.
Interventies gebaseerd op sociale steun hebben het grootste effect op veerkracht. Volgens studenten kunnen docenten hen op verschillende manieren steunen bij het overwinnen van moeilijkheden tijdens hun studie en zo bijdragen aan studiesucces. Zij achten het belangrijk dat docenten zich oprecht bekommeren om hun welzijn, proactief begeleiding en hulp aanbieden. Daarnaast is het van belang dat ze beschikbaar zijn, een langdurige en persoonlijke band opbouwen, hen aanmoedigen en uitdagen, en hoge verwachtingen hebben.
Sense-of-belonging gaat over een gevoel van verbondenheid en erbij horen. Voor studenten draagt het bij aan hun studiesucces en welzijn. Ook voor docenten is het belangrijk om zich op hun plek te voelen op hun werk. Wat de directe invloed is van de sense-of-belonging van docenten op die van studenten is niet bekend. Wel kunnen docenten de sense-of-belonging van studenten bevorderen door interactie met en tussen studenten te stimuleren.
Hoeveel leerlingen er van locatie wisselen, op welk moment zij dit doen en welke gevolgen dit voor hen heeft, is onbekend. Wel nemen de zorgen toe over de maatschappelijke gevolgen van de trend dat steeds minder onderwijsvormen op dezelfde locatie gevolgd kunnen worden. De vrees bestaat dat de socialiserende functie van het onderwijs hierdoor in het geding komt.
Er zijn kleine aanwijzingen dat role-playing-bordspellen in een onderwijssetting positieve invloed kunnen hebben op de sociaal-emotionele ontwikkeling van leerlingen tussen 10 en 15 jaar. Het lijkt dan wel van belang om deze bordspellen in te bedden in schoolprogramma’s. De leraar moet het spel in goede banen leiden en een veilige omgeving creëren. Leerlingen kunnen in een nabespreking reflecteren op het spel en verbanden leggen met persoonlijke keuzes en ervaringen.
Overbeschermend opvoeden hangt negatief samen met de sociaal-emotionele ontwikkeling van kinderen in de basisschoolleeftijd. Dat uit zich onder meer in een hoger niveau van internaliserend en externaliserend probleemgedrag. Een kind kan zich bijvoorbeeld sociaal terugtrekken of agressief gedrag vertonen.