Leerlingen leren rekenstof beter wanneer zij die verspreid over de tijd oefenen en herhalen dan wanneer alle oefening en herhaling in één aaneengesloten periode plaatsvindt. Doordat je de stof op verschillende momenten opnieuw traint, versterken leerlingen hun rekenvaardigheden. Dit geldt voor leerlingen in het basisonderwijs en voortgezet onderwijs en voor verschillende reken-wiskundedomeinen. Onderzoek geeft echter geen antwoord op de vraag hoe je rekenleerstof het beste over een heel schooljaar verdeelt.
Met steunlessen kun je de reken-wiskundevaardigheden van middelbareschoolleerlingen verbeteren, als je daarbij expliciete instructie geeft gericht op strategieën, meerdere representaties en reken-wiskundetaal. Ook sluit je aan bij de kennishiaten van je leerlingen en bied je de steunlessen voor een langere periode aan. Leerlingen van verschillende leeftijden en leerjaren, en in kleine en grote groepen kunnen zo hun rekenvaardigheden verbeteren.
Een rekenrijke leeromgeving kan zorgen voor meer motivatie, waardering én betere leerresultaten voor rekenen en wiskunde. Maar dat lukt alleen onder bepaalde voorwaarden. De leraar moet voldoende kennis hebben over rekenrijke omgevingen en het proces goed kunnen begeleiden. Van leerlingen vraagt het een open houding en actieve deelname aan de les. Tot slot moet een rekenrijke leeromgeving aansluiten bij het curriculum en het dagelijks leven van de leerlingen.
De abacus, een rekenraam met kralen, lijkt een effectief middel om kinderen in het basisonderwijs te leren cijferen binnen de Aziatische context. Langdurig oefenen met de abacus kan bijdragen aan een beter begrip van de plaatswaarde van cijfers en rekenbewerkingen. De effectiviteit hangt af van de leeftijd en voorkennis van leerlingen, hun visueel-ruimtelijk werkgeheugen en van de vaardigheid van de leerkracht. Bovenstaande blijkt uit internationaal onderzoek. Of deze effecten ook voor Nederland gelden is onduidelijk.
Prentenboeken voorlezen aan kleuters heeft een licht positief effect op hun reken-wiskundig begrip, blijkt uit onderzoek. Vooral als de kleuters ook reken-wiskundige activiteiten uitvoeren die te maken hebben met het gekozen boek. Voorlezen is dus een leuke én zinvolle manier om te communiceren over rekenen-wiskunde. Het gaat hierbij om prentenboeken met bedoelde en onbedoelde reken-wiskundige elementen in tekeningen of beschrijvingen van situaties.
Oefensoftware kan leerlingen helpen om beter te automatiseren bij rekenen, al zijn de effecten gemiddeld genomen bescheiden. Het voordeel zit vooral in de didactische kenmerken die in veel oefensoftware zijn ingebouwd: leerlingen krijgen veel sommen en directe feedback aangeboden, en makkelijke en moeilijke opgaven worden afgewisseld. De grootste winst ontstaat wanneer leerlingen digitaal oefenen combineren met oefenen op papier.
De getallenlijn is een kansrijk hulpmiddel om leerlingen te stimuleren de verschillende strategieën voor optellen en aftrekken tot honderd flexibel te gebruiken. Het helpt leerlingen om de stappen binnen de rekenstrategieën beter te visualiseren en de relaties tussen getallen inzichtelijk te maken. De effectiviteit van de getallenlijn hangt sterk af van de didactisch inzet.
Oefenen met rekenautomatisering helpt leerlingen om hun rekenvaardigheden te verbeteren. Waarschijnlijk geldt dit ook voor het voortgezet speciaal onderwijs (vso) cluster 3. Hoewel er weinig specifiek onderzoek is naar rekenautomatisering bij vso-leerlingen, laten studies bij leerlingen met leerstoornissen en leerachterstanden zien dat gestructureerd oefenen positieve effecten heeft. Dat geldt vooral voor een combinatie van strategie-instructie en oefening.
Vingertellen expliciet stimuleren in de onderbouw om rekentaken op te lossen is effectief voor het getalbegrip en (de automatisering van) optel- en aftrekvaardigheden van leerlingen. In loop van de tijd is vingertellen in de middenbouw daarvoor niet meer effectief. Het gebruik van de vingers sluit dan niet meer aan bij de verwachte rekenontwikkeling. Het laat zien dat de leerlingen de overstap naar het mentale rekenen nog niet hebben gemaakt.
Om leerlingen meetconcepten – zoals omtrek, oppervlakte en volume – te laten begrijpen, richt de leerkracht de instructie op de verschillende aspecten van meten en de verbanden daartussen. Ook door berekeningen hiervoor visueel en tastbaar te maken, begrijpen leerlingen deze abstracte concepten beter. Begrip kun je ook vergroten door leerlingen hun denkprocessen te laten verwoorden. Dit kan door open vragen te stellen en door samen misconcepties te bespreken. Om rekenkennis te laten beklijven, zijn regelmatige herhaling, en afwisselende en gespreide oefening belangrijk.